Wauw, ik mag voor de derde keer zwanger zijn! Wat een wonder. Tijdens iedere zwangerschap heb ik een dagboek bijgehouden en zo ook deze keer. Wekelijks deel ik alle mooie geluksmomenten, maar ook de struggles, onzekerheden en het balanceren tussen twee kindjes en een zwangerschap. Deze week: van genieten naar wachten
Lief Roosje,
Ik zit in een hele vervelende modus: de het-kan-ieder-moment-gebeuren-modus. En dat maakt me een beetje onrustig. Ik blijf wel dingen plannen, maar kan dan niet voorkomen dat ik er stiekem ‘stel je voor dat je er dan al bent' achteraan denk. Bij je broer en zus werd ik sowieso ingeleid en ging ik er minder vanuit dat ik spontaan zou bevallen. Nu mag ik het in principe ‘zelf' doen en dat maakt het allemaal toch net wat spannender.
Toch lukt het me, ondanks de onrust, heel goed om van mijn verlof te genieten. Een terrasje pakken zit er dan wel niet in, maar ik vind het ook heerlijk om lekker binnen bezig te zijn. Alles wordt opgeruimd (lees: weggegooid), je bedje is allang opgemaakt, de kruiken liggen klaar en alle kleertjes zijn al een keer of 30 netjes opgevouwen. Je bent ons derde wondertje, maar het blijft bijzonder om te beseffen dat die kleine maatjes over een paar weken gedragen worden door een heel knap mensje.
Of morgen al, je weet het maar nooit.
Lichamelijk mag ik nog steeds niet klagen, al merk ik wel dat het echt de laatste loodjes zijn. Mijn rug zakt ‘s avonds als een plumpudding in elkaar en mijn bekken vinden op mijn zij slapen ook niet echt een feestje. Toch een tikkie lastig, aangezien op mijn rug en op mijn buik geen opties meer zijn. Gelukkig pak ik nog de nodige uurtjes mee en ben ik inmiddels ook niet eigenwijs meer. Tijdens de slaapjes van je grote broer duik ik nog weleens mijn bed in.
Ik ben zo benieuwd of er nog een dagboekje geschreven wordt of dat de volgende blog jouw aankondiging is!
Liefs,
Mama
Geef een reactie